چکیده ای از صحبت های آقای حمید رضا نعیمی در مورد نمایشنامه نویسی و آقای آرش دادگر در مورد کارگردانی در هفتمین جشنواره تئاتر ارتــــش"" با حضوراعضـــای گروه سوال؟""
نمایشنامه نویسی : ......................................................................................
حمید رضا نعیمی : "" تئاتر زندگی نیست بلکه نمایش زندگی است""
درتئاتر وقت تلف کرنی وجود ندارد و تماشاگر تئاتر یک عنصــــر فعـــــال است و همچنین
زمان تئاتر زمان زنده ست نه مــــــــــرده " همـــچنین در تئاتر عـــینیت بخشـــیدن مهم است
نه ذهنیــــت که در نتیجـــه کار مســــاوی اســـت با رویداد و عمــــل
درام از کجا آغاز می شود ؟ درام از مکان آغاز می شود وحتما مکان باید بر کارکتر هایش تاثیر بگذارد و کاری که ما باید انجام دهیم آن است که بدانیم چطور نمایش دراماتیکی بوجود آوریم
درام با چی آغاز می شود ؟ درام با تصمیم یک قهرمان که نیاز دراماتیک یک قصه است آغاز می شود .
تئاتر سکوتی است که با دیالوگ تمام می شود و همینطور عکس این ماجرا هم می تواند صادق باشد یعنی می تواند با دیالوگ شروع شده و با سکوت پایان یابد.
ابزار کار یک درام نویس زبــــــان دراماتیک آن است که زبان عمل و ایجاز است .
1.طـــــــرح نمایشنامه:
از طریق طرح نمایش نامه است که مهم بودن کار را نمایش داده می شود و همچنین تعــــداد پرده ها و صحــــنه های نمایش و تعـــــداد کارکــــترهای اصلی و فــــرعی و پایان هر صحنه و ورود و خروج کارکــــتر ها و نیاز دراماتیک قهــــرمان اصـــلی و همچنین رویدادها در طرح نمایشنامــــه مطرح می شود طـــــرح نمایشــــنامه یک پروژه عظـــــیم و دقــــیق است.
2 . داســــتان نمایشـــنامه :
در داستان نمایشـــــنامه جزئیات و روابط علت و معــــلولی اتفاقــــات مطــــرح است.
کــــاراکتر :
بهترین نمایشــــنامه ها دارای کــــاراکتر های فــــعال اند " کــــاراکتر ها نمایـــنده افـــــکار ما نیســــتند بلکه نماینده افــــکار خــــودشــــان اند .
شخصــــیت غیر واقــــعی را به تصــــویر کشیــــدن عیـــب نیست مهم این است که برخاســــته از تجــــربه و تخــــیل مـــا باشـــــد.
همــــــــینگوی می گوید آثار من عین یک کـــوه یخــــی است که شمــــا فقط یک هشــــتم آن را می بینید.
ارتباط نویســــنده با کاراکـــــتر:
1. یا به کارکــــکتر گیر داده و رهایش نمی کند
2. یا خیلـــی ازادش گذاشـــــته است
اولـــین چــــیزی که به نویســــنده به ارث می رسد تنهـــــــایی است چـــون به فــــکر کردن نیاز دارد و این یعنی هنــــر مندانه به زندگی نگــــا ه کردن.
1. کارکــــتر بر اســــــاس پرداخــــت شـــامل :
1. تیــــپ
2. شخــــصیت : به آن دسته از کارکــــتر هایی که رفتــــارشان قــــابل پیش بینی نیســــت می گویند.
2. کارکـــــتر بر اســــــاس تحـــــــول:
1. ایســـــتا : کارکــــتر هایی که تا آخر اثر هیـــچ تغییــــری نمی کنند.
2. پــــویا : کارکـــــرهایی که مدام در حال تغییـــــرند.
چهــــار عنصـــری که یک شخصـــیت خوب را می ســــازد :
1. نیـــــــــآز درامــــــاتیک
2. دیدگـــــــــــاه
3. تغییـــــــــــر
4. طـــــرز برخــــــورد
کارگــــــــــــــــردانی: ...................................................................................
آرش دادگــــــــر "باید درســـــت دید و درســــت عمـــل کرد"
"تئاتــــر کارش ســـــــــرگرمی اســــــــت"
"یک کارگــــردان باید قصــــــــه گوی خـــوبی باشـــد"
"بزرگ ترین دشمـــن تئاتــر عشق و دوست داشتن و احساسات است"
یک کارگــــردان باید بداند که می تواند آن چیــــــزی که در ذهـــنش است بهتــــر از هر کس دیگه ای به نمـــــــــــایش بگذارد.
یک کارگــــــــردان باید تجربه شخصــــــــی اش را تبدیل به تجــــــــربه عمـــــومی کند و خیلی هم باید خـــب تصـــویر ســـازی کند.
یک کار گــــردان خوب باید ترکـــــــــیبی را به تماشــــــــا گر نشـــــان دهد که تا حالا تماشاچـــــی آنرا ندیده اســــت و باید نسبت به Material و آماده ســــازی شناخــــت داشته باشــــد.
ابزارهـــــای کارگـــــــردان : بازیگــــر" صحــــنه " خلاقیــــت " نور و ....
مـــــــــا باید یک قصـــه گوی مــــــاهر باشیم بعــــد از قصـــه گفتــــن تعریف قصـــه مهم اســــت.
مهم ترین مــــوضوع اصلی یک داســــتان درگــــیری آن است و جهـــان متن مهم ترین وظیفـــه اش آن است که یک نظام با نظم را بوجـــود آورد.
شناخـــــت یک رویداد مســــــــاوی است با اتفـــــاق حادثـــــه ما باید از یک رویداد به رویدادی دیگــــــــر برسِـــــیم.
وظیفـــه بازیگـــــر در کارکــــتر عمـــل کردن است.
باید لابه لای دیالوگ ها دنبــــال عمــــل گشـــــت و ما از طـــریق رفتـــارهای دیگـــران باید شخصـــیت و عمـــل فـــرد را دریابیـــم.
تئاتری را اجــــرا کنید که حتی اگــــرهم دروغ باشــــد یک جـــــوری به تمــــاشاگر بفهمـــآنید که آنهــــآ درگیر این دروغ شوند و آنرا باور کنند.
دکــــــــــــوپاژ: پلان بندی یک ســـــــکانس است.
پرسنیـــــــوم: جــــــایی است در جلـــــــوی صحنـــــه که اتـــــفاق در آنجا می افتد.
در کارگــــردانی نباید توصیــــــف کرد باید موقعــــیت را اجـــــــــرا کرد و از اتفــــاق های گونــــاگون باید اتفــــاق دراماتیک تر را گــــــذینش کرد.
باید دنبـــال ناشــــناخته ها بود تا به شنــــاخته ها رسید .
نویسنـــده سعــــی دارد تجـــربه شخصـــی خود را به تجربه عمــــوم تبدیل کند و کارگـــردان سعـــــــی دارد تخیل شخصــــی خودش را تبدیل به تخیل عمــــوم کند که به این قــــــاعده "مبتـــلا کردن " می گویند.
لــــوازم خـــوب انتقـــال دادن( مبتـــــلا کردن): خوب قصـــه گفتن " توضــــیح دادن دقیق و ...
هــــر گونه تغییـــــــــــر و جابجـــــــــایی را "میــــــزان ســــن" گــــویند .
هـــتر گونه تغییـــــــر بر روی صــــحنه زمــــان است که زیر مجمــــوعه های زمـــان شــــامل:
دیالــــوگ "حـــرکت"رفتــــار " اشـــیا " دکــــور و .... است.
یک کارگـــــــــردان باید این عـــــوامل را کنــــــــــــار بگذارد:
احســــاسات " عــــــــواطف"دیالوگ های زیبـــا" شــــعار " تصـــــاویر زیبا و ایدلوئوژی.
بزرگ ترین حرف یک کارگــردان معـــروف:
من نمی دانم که چی می خواهم ولی می دانم که چی نمی خـــواهم چـــون یک بازیگر خودش باید پیدا کند.
و در آخــــر اینکه یک بازیگـــــر باید به همــــه اعضـــــای بدن خود اعتمــــاد کامـــل داشـــته باشد و به هیچ وجـــه به آنــها نباید شـــک داشته باشد.
تهیه و تنظــیم : امیرحسین تفخیمی oscar_man98@yahoo.com
|
هــر هفــته بابیوگــــرافی یکی از ستــاره ها......
مخمصه 1995
به قلم: 
.jpg)
.jpg)
