بازیگریه متد از تاتر گروه و نظریه های استانیسلاوسکی و واختانگوف و با همکاری لی استراسبرگ با این دو شروع شد . به طور کلی دو تا نظریه برداز بزرگ در هنر بازیگری وجود داره که یکی از اونها  کنستانتین استانیسلاوسکی و یکی دیگه برشت ...

البته هر دوی این بزرگان در کار خودشون نمونه بودند اما نظریاتشون در مورد بازیگری با هم متفاوت بود  که البته صدمه ای به هیچ کدوم از اونها و نه به کار بازیگران قدیمی و جدید نمیزد . اصلا مگه نظر همه باید مثل هم باشه ؟اما در هر صورت ریشه ها ی بازیگریه متد متعلق به استانسلاوسکی و عقاید اونه ! استلا ادلر و بقیه ی اعضای تاتر گروه در اموزش بازیگری از اموخته ها شون که برگرفته از عقاید استانیسلاوسکی بود کمک میگرفتن و اکتورزاستودیو هم  با بایبندی به همون اصول ( اصول بازیگری متد یا روش دار ) شکل گرفت .

استانیسلاوسکی در جست و جوی امکاناتی برای نزدیک تر کردن انچه روی صحنه رخ میدهد و واقعیت حوادث در زندگی بود. او درصدد بی ریزی اموزشی بود که به رشد واقعی هنر صحنه ای کمک کند به عقیده ی او درک هنر و تسلط بر هنر چیزی بود که باید به یک بازیگر اموزش داده میشد .

سیستم استانیسلاوسکی یک دوره ی کامل اموزش هنری است  که در نهایت نظر برشت را نیز به خود جلب کرد ؛ برشت  در جایی ( کتاب تاتر چاب ۱۹۶۵)مینویسد  :    سیستم استانیسلاوسکی مترقی است به دلیل انکه سیستم است.

بازیگر با تمام وجود ؛ با چهره ؛ با قیافه و با صدای خود هنر افرینی میکند . وظیفه ی او این است که خویشتن را با نقشی که بر عهده دارد یکی سازد ...صدا ؛ طرز سخن گفتن ؛ حالتها ؛ قیافه و به طور کلی همه ی اعمال و اندیشه های او با نقشی که دارد تطبیق کند .

بازیگر که خود موجودی زنده است مجبور میشود همه چیز خود را از یاد ببرد تا بتواند احساس دیگری را نشان دهد ؛یعنی نقش انسان دیگری را بازی کند .

.....بازیگر ؛ مثل هر انسان زنده ؛ صاحب صدا صدا و چهره و قیافه و حالتی خاص است که با سرشت او امیخته و مختص به خود اوست .

و بازیگر باید این همه را تغییر دهد تا بتواند خودش را با نقشی که بر عهده اش میگذارند تطبیق دهد .

نظر همه همینه اصلا بازیگری همینه ! بس میبینیم بازیگری خیلی کار ساده ای نیست و به از خود گذشتگیه خیلی زیادی نیاز داره اما نیازی هم به نگرانی نیست در واقع با اموختن فنون این هنر کار تا اندازه ی بسیاری ساده میشود و فقط به تجربه ی شخص بستگی داره که به هر حال قابل حل !!!!.....

شروع بازيگريه متد !....                        

میشه گفت :

 شروع بازیگریه متد رنسانس بازیگریه البته این رنسانس با  فعالیتهای استانیسلاوسکی در شوروی اغاز شده بود و به وسیله ی  تاتر گروه (هارولد کلرمن ؛ لی استراسبرگ ؛ شریل کرافورد )و همین طور اکتروز استودیو با نام بازیگری متد شناخته شد و هدف خودش رو که : حقیقت جویی  هرچه بیشتر در بازیگری بود ؛به زودی بیدا کرئ و در هین زمینه شروع به فعالیت کرد و بازیگزیه متد به زودی در  سینمای امریکا و  حتی جهان به عنوان موفق ترین شیوه ی بازیگری شناخته شد !

میشه گفت بازیگریه متد در حقیقت ترکیبی از نظریات استانیسلاوسکی و واختانگوف است که عمدتا  توسط لی استراسبرگ به شکل نهایی و اصلی خود میرسید !...

شکل گیری بازیگریه متد دیدار اعضای تاتر گروه از شوروی و اشنایی انها با نحوه ی کار واختانگوف در سال ۱۹۳۴ بود ! (حالا این که  برشت چی میگفت ! یه بحث جداست که بعدا درباره اش مینویسم )

خلاصه این که بازیگری متد از تاتر گروه شروع شد که البته الیا کازان و استلا ادلر هم به زودی به اونها ملحق شدند !و این طور بود که بازیگری به این روش همراه با عناصر اصلیش که عبارت است از :

کار بازیگری متد بر روند تمرکز و رهایی از تنش های عضلانی و ذهنی  کار با حواس بنج گانه و بالا بردن درجه ی دریافت این حواس بازافرینیه احساسایی که به وسیله ی این حواس در ما ایجاد میشود  بازافرینیه  عواطف و تجربه کردن عینی  اونها بررسی مشکلات بازیگر در ارایه ی گویا و شفاف هیجانهای برخاسته از عواظف مسایل مربوط به رفتار بیرونیه نقش لحظات شخصی و ...

به سرعت رواج بیدا کرد !....

يک دسته موزيک مرکب از کلارينت –قره‌نی- يک آکوردئون- يک سايدرام، يک ترمپت‌نواز را بياد مي‌آورم که با پيراهن‌هاي سياه- در ميانه خيابان تازه آسفالت شده شاهپور روزهاي کودکي من- از 1329 به بعد – با ملودي‌هاي سوزناکشان در قلب دو صف موازي، از سربازان شيعه مقيم پادگان ارتش بيست و يک کردستان مي‌نواختند و آنها با نظمي نظامی اما با شکوه همخواني مي‌کردند و سينه مي‌زدند. در آن‌ سال‌ها و پيش از آنکه سنندج حسينه اي داشته باشد خانواده‌هاي اهل تشيع امجد، مشيري و حسيني بساط روضه‌خواني و سينه‌زني را براه مي‌انداختند و دسته‌هاي نظامي عزادار تا خانه‌هاي اين افراد و سپس تا پادگاني که آن‌زمان در ابتداي جاده مریوان-‌سنندج بود حرکت مي‌کردند. پيشاپيش اين دسته‌ها ، اسبي به هيئت ذوالجناح تزئين مي‌شده چند تن با لباس‌هاي متداول در تعزيه سوار بر اسب‌هايي و با بيرق‌هايي اين هیأت را همراهي مي‌کردند. يک‌بار در کودکی و پيش از رفتنم به دبستان- در تابستان گرم- يکه و تنها و تب‌دار من ذوالجناح آن دسته‌ها- شايد گريخته از مراسم را ديده‌ام که کبوتري سفيد بر زين آن نشسته بود.

... اينها تصاويريست که از مراسم عزاداري در ماه محرم، در سنندج، بياد مي‌آورم و با اينکه اکثريت مردم شهر از اهل سنت بودند در اين مراسم فقط تماشاگر بودند. اما بساط حلوا و شربت نذري در غالب خانه‌هاي شهر را بياد مي‌آورم شايد مردم اهل سنت کردستان با اين حرکت بصورت نمادين به مهمانان و مهاجران شهر اعلام مي‌کردند که: ما نيز در غم شما شريکيم و بي‌آنکه از نظر مذهبي باوری به اين مراسم داشته باشند، حرمت مراسم و اهل تشييع را حفظ مي‌کردند.
و باز تا آنجا که بياد مي‌آورم من هرگز، در سنندج تعزيه نديده‌ام. اما از پدرم شنيده بودم که در قروه و بيجار – شهرهاي شيعه مذهب کردستان- تعزيه نيز برگزار مي‌شده است. بعدها و از زبان محمدعلی عبدالملکی يکي از بازيگران گروه تئاتر شهاب، گروهي که من سرپرست و کارگردان آن بودم- شنيدم که در بيجار تعزيه برگزار مي‌شده و گويا از نسخ تعزيه آنجا هم- چند نسخه به او رسيده بود. اما ترديد دارم که تعزيه‌اي به زبان کردي و يا به زبان گروسي- کردي بيجاري‌ها- اجرا شده باشد.

نام: امین حیایی

تاریخ تولد: 1349

همسر نیلوفر خوش خلق (بازیگر سینما)

...............................................

- در دوران تحصیل به فعالیت در تئاتر پرداخت و پس از گرفتن دیپلم، ضمن خدمت سربازی در مرکز هنرهای نمایشی عقیدتی - سیاسی نیروی هوایی فعالیتش را آغاز کرد. در سال 1370 بازیگر یک تئاتر کودکان به کارگردانی ثریا قاسمی بود. در پانزدهمین جشنواره فیلم فجر نامزد دریافت جایزه بازیگر نقش دوم برای فیلم براده های خورشید شد.

- خیلی زمان برد تا بتواند به عنوان بازیگر نقش اول در فیلمهای سینمایی بازی کند. در اولین نقش آفرینی اش به عنوان بازیگر نقش اول در فیلم « سیب سرخ حوا » (1378) چندان موفق نبود.

- او در فیلم های سیروس الوند توانست خوش بدرخشد. در فیلمهای هتل کارتن، دست های آلوده و بخصوص در فیلم  مزاحم که متاسفانه بازی زیبای امین حیایی با شخصیت پردازی ضعیف از دست رفت.

- او در سال 1381، رکورددار بود. شش فیلم با بازی او در سال 1381 در سینماهای تهران به روی پرده رفت:  مزاحم، مانی و ندا، مونس، اثیری، رز زرد، بوی بهشت

- بازیهای متفاوت او در سال 1382: عروس خوش قدم و دختر ایرونی و در سال 1383 با فیلمهای « کما » و « مهمان مامان » نام او را به عنوان یک بازیگر توانا سر زبانها انداخت تا جایی که او به عنوان یکی از دو بازیگر برگزیده سال برای بازی در فیلم « دختر ایرونی » از جشن سالیانه ماهنامه دنیای تصویر تندیس حافظ دریافت کرد.

بازی کم نقص و تحسین برانگیز او در فیلم « زن زیادی » در جشنواره بیست و سوم فیلم فجر همچنان نشان از سیر صعودی او در زمینه بازیگری دارد.